My Traffic Life

I am Mae German. 34 years old. Born in Mangatarem, province of Pangasinan. I was taught and trained by Juan Dela Cruz, and I am currently being trained for more by Uncle Sam. Writing since the age of 12. Blogging since 2001. I keep a notebook and a pen in my bag, on my bedside table, and inside the bathroom. Misses a lot. Sometimes even my own voice. Loves to laugh. Sometimes even at myself. I am a work in progress. My ultimate dream is to be a SAHM. That is, if I am bound to have that chance in this lifetime... and I am.

My Traffic Rules

Don't take my words personally. At times, not even literally. This is my journal. You're my reader. My spectator. Applaud. Yawp. Yawn. Smile. Frown. Rave. Rant. Or not. Neither can I see you from where I am standing nor can I hear you.

This is not my life. Maybe just a part of it. But this is me meandering through life. My emotions fluctuate. My opinion varies. If it's too hot in here and you can't take it, leave. If it's dull and too cold, go somewhere else for warmth. I won't wipe the frown on your brow.

My stories, unless stated otherwise, are mostly fictional. Fiction could be based on reality. Still, they are fiction. Don't own it. Don't live in it. It is what it is. Leave it.

Watch out for the traffic light. Follow the rules. Cruise.

more...

Currently reading:

Mae's List »

Send a Gift

Itay, Tatay, Ama... ilan sa mga katagang ating sinasambit sa tuwing tatawagin natin ang haligi ng tahanan. "Papa" ang tawag naming magkakapatid sa aking ama. Ngunit di ko na matandaan kung kailan ko ito huling nasambit. Nagkawalay kami noong ako ay bata pa. Apat na taon pa lang ako noon.

Minarapat kong dalawa ang ilahok ko sa linggong ito sa LP [dalawin ang ibang lahok sa LP dito...]. Una, ay ang isang batang maaring naghahanap ng kanyang itay. Pangalawa ang isang larawang maaaring mag-esplika kung nasaan naroon ang isang ama.

LP#12: Itay [loading...]

[LP#12: Itay... loading...]

Pumanaw ang aking Papa sa isang aksidente habang nagta-trabaho sa ibayong dagat taong 1981. Maliban doon, wala na akong matandaan...

Readers have left 19 comments.

1. Untitled
Pinky, Unregistered

Nalungkot naman ako sa iyong kuwento. :( Saan man naroroon ang iyong ama, tiyak ko na ang pagmamahal niya sa iyo at sa inyong mag-anak ay nanatiling palaging buhay at nag-aalab.

Happy LP, kapatid!

Posted 2008-06-19 00:20:56

2. Untitled
ces, Unregistered

mahusay na mga larawan...malungkot na akda na nagpaalala sa akin ng sarili kong ama na matagal ring nagtrabaho sa ibang bansa at pumanaw na rin...

Posted 2008-06-19 02:39:33

3. Untitled
lino, Unregistered

nice photo... maligayang araw ng huwebes... :)

Posted 2008-06-19 06:31:44

4. Untitled
Clicking Away, Unregistered

Ang ganda naman ng iyong mga litrtao. Parang pang newspaper.

Ang hirap kapag ang ama o ina ay nawalay sa kanilang mga anak para mag trabaho. Lalong mahirap kung may masama pang nangyari sa kanila.

Maligayang LP sa iyo.

Posted 2008-06-19 06:42:46

5. Untitled
Linnor, Unregistered

nagustuhan ko ang ikalawang photo. may mga ama na di kasing palad ng iba. sila ang mga marginalized na mga haligi ng tahanan dahil na rin sa kakulangan sa oportunidad na kumita ng sapat.

Posted 2008-06-19 06:48:49

6. Untitled
lidie, Unregistered

ang ganda ng iyong mga kuha... parang hango sa pelikula!
magandang huwebes sa'yo!

Posted 2008-06-19 08:14:24